/dev/blog

Ubuntu 64-bit - adb: Nie ma takiego pliku ani katalogu

2011-12-10T05:33:00.001-08:00

Ostatnio natrafiłem na dość ciekawy przypadek, jeżeli chodzi o sprawy związane z instalacją Android SDK. Sam proces pobierania pakietów itp. przebiegł bez jakichkolwiek problemów, jednak tuż po uruchomieniu Eclipse dostałem komunikat, że wtyczka ADT nie może odnaleźć adb. Sprawdzam ścieżkę - zgadza się. Restartuję IDE. Dalej ten sam komunikat. Próbuję odpalić adb z terminala, a tam

./adb: Nie ma takiego pliku ani katalogu

.No to sprawdzam co powie file

file ./adb ./adb: ELF 32-bit LSB executable, Intel 80386, version 1 (SYSV), dynamically linked (uses shared libs), for GNU/Linux 2.6.8, stripped

Tak więc plik jak najbardziej jest. Uprawnienia też są w porządku. Żeby nie przeciągać, rozwiązaniem problemu okazała się instalacja pakietu ia32-libs. Ot 64-bitowy Ubuntu ma problemy z uruchomieniem adb kompilowanego pod 32 bity.

UTF-8 w PhoneGap XHR

2011-03-24T16:27:00.000-07:00

W związku z ostatnimi poczynaniami w pracy miałem okazję zetknąć się z frameworkiem do tworzenia aplikacji dla urządzeń mobilnym. Mowa tutaj o PhoneGapie, który pozwala na budowanie oprogramowania przy wykorzystaniu języków HTML oraz CSS.

Zachwalany jako multiplatformowy produkt okazał się być nie do końca przenośny, kiedy tylko przyszedł czas na jego wykorzystanie w środowisku Androida. PhoneGap jako taki teoretycznie zapewnia kompatybilność wsteczną ze starszymi wersjami systemu operacyjnego, jednak przy dołączeniu do projektu SenchaTouch okazało się, że nasza aplikacja nie będzie wspierać Androida w wersji 1.6, który ciągle jest jeszcze dość popularny w Polsce.

Kolejnym problemem okazały się polskie znaki. Framework nie radzi sobie z kodowaniem UTF-8 w przypadku, kiedy klasa CallbackServer korzysta z XMLHttpRequest. Idąc za wskazówkami, jakie odnalazłem na stronie http://phonegap.lighthouseapp.com/projects/20118/tickets/82-contact-search-unicode-problem podjąłem próbę wymuszenia CallbackServerze korzystania z pollingu zamiast XHR. Efekt był jednak marny. Zaczęły przytrafiać się momenty, w których aplikacja nie reagowała na wysyłane z JavaScript'u eventy, a co za tym idzie straciła na responsywności oraz stabilności działania.

Kryzys związany z niedostatkami frameworka udało się zażegnać dzięki wypracowanemu rozwiązaniu, które polegało na zakodowaniu danych przekazywanych w requestach.

Całość wygląda następująco:

CallbackServer.java:230

response = "HTTP/1.1 200 OK\r\n\r\n";
js = this.getJavascript(); 
if (js != null) {
    response += URLEncoder.encode(js);
}

Po drugiej zaś stronie, czyli w PhoneGap.js:230

/* 
 * This two methods are used to avoid encoding problems 
 * when importing contactc 
 */ 
PhoneGap.urlDecodeCharacter = function(str, c) { 
        return String.fromCharCode(parseInt(c, 16)); 
}; 

PhoneGap.urlDecode = function( s ) { 
        return decodeURIComponent(
            s.replace( /\+/g, '%20' ))
            .replace( /\% ([0-9a-f]{2})/g, 
            PhoneGap.urlDecodeCharacter); 
};

oraz w linii 686

msg = PhoneGap.urlDecode(msg);

Taki zabieg w zasadzie całkowicie wyeliminował problem kodowania znaków.

Mercurial + SSH pod Eclipse

2010-08-10T10:08:00.000-07:00

Dziś szybki przepis na połączenie MercurialEclipse z repozytorium przez SSH (przykład na Windows XP). Załóżmy, że na zdalnym serwerze mamy założone konto shellowe przy pomocy którego logujemy się do repozytorium. Dostajemy się do naszego konta przy pomocy polecenia

ssh login@servername.domain
Zostaniemy przy tym poproszeni o hasło. Kiedy już jesteśmy zalogowani wklepujemy polecenie
ssh-keygen
i postępujemy zgodnie z zaleceniami wyświetlanymi w terminalu. Wylogowujemy się. Na lokalnej maszynie używamy programu WinSCP, aby przy jego pomocy pobrać sobie pliczek ~/.ssh/id_rsa.pub. Szukamy pliku Mercurial.ini (u mnie w katalogu domowym użytkownika, nie chodzi tutaj o katalog "Moje dokumenty" tylko ten piętro wyżej) i wrzucamy w sekcji [ui] taką linijkę
ssh = "ścieżka_do_TortoisePlink.exe" -ssh -2 -i "ścieżka_do_id_rsa.pub"
Zapisujemy plik i powinniśmy mieć możliwość dostania się do repozytorium przy pomocy adresu ssh://username@server.domain

Import projektu Androida do Eclipse

2010-08-08T05:03:00.000-07:00

Od pewnego czasu zajmuję się pisaniem aplikacji dla Androida. Jak zwykle Eclipse plus odpowiednie SDK i jedziemy. No i jechałem do momentu, w którym zaszła potrzeba przeniesienia się na inną maszynę. Na szybko ustawiony serwer SVN, commit, konfiguracja Eclipse na drugiej maszynie, checkout i...
błędy.
Myśałem, że krew mnie zaleje. Tyle pracy, wszystko bez błędów, ładnie kompilowane i śmigające lepiej niż nowy rower. Czerwone

Android requires .class compatibility set to 5.0

świeciło po oczach i, jak by nie patrzeć, denerwowało niemiłosiernie. Trochę szukania po internecie i okazało się, że proste kliknięcie na projekt -> Android Tools -> Fix Project Properties załatwia sprawę.
Niestety tylko pozornie. W kodzie pojawiły się błedy. Automatycznie wygenerowane metody z adnotacjami @Override zaczęły się czerwienić. Ich usunięcie załatwiło wszystkie problemy. Przynajmniej na razie...

Rozszerzanie Sikuli

2010-07-26T11:32:00.000-07:00

Jak pisałem we wcześniejszym poście Sikuli korzysta z Jythona. Ostatnio muszę sporo korzystać z tego frameworka, dlatego też jak na złość większość bibliotek pythonowych powstało dla podstawowej implementacji - CPythona. Kiedy przyszło mi zabrać się za skrypty potrafiące skalować obrazy zabrakło mi słów, żeby wyrazić moją niechęć do otoczenia, a pierwsza osoba, której przyszło by mnie zdenerwować prawdopodobnie w ogromnych bólach zeszła by z tego świata. A wszystko to przez brak wsparcia biblioteki PIL dla implementacji Pythona napisanej w Javie. Pozostało zatem jedno wyjście.

Rzuciłem okiem do dokumentacji Jythona. Okazało się, że pisanie rozszerzeń jest banalnie proste. Jak taki moduł wygląda? A o tak:


/**
* Image.java
* 2010-07-26 10:38:51
*
*/

/*
* Imports
*/
import java.awt.Graphics2D;
import java.awt.image.BufferedImage;
import java.awt.image.RenderedImage;
import java.io.File;
import java.io.IOException;
import javax.imageio.ImageIO;
import org.python.core.PyString;

/**
* @author Kamil Michalak
*
*/
public class PNGImage {
    private BufferedImage _img; // our image file
    private int _width = 0;
    private int _height = 0;

    /**
    * @return the _width
    */
    public int get_width() {
        return _width;
    }

    /**
    * @return the _height
    */
    public int get_height() {
        return _height;
    }

    /**
    * Default constructor
    */
    public PNGImage() {
        // do nothig
    }

    // this constructor is private
    // it used by resize method
    private PNGImage(BufferedImage img) {
        this._img = img;
    }

    // doc strings
    public static PyString __doc__open =
        new PyString("Open the image file and load raster data");
    public static PyString __doc__resize =
        new PyString("Resize(width, height) -> integer, integer");
    public static PyString __doc__save =
        new PyString("Save the image to file specified py path string");
    public static PyString __doc__ =
        new PyString("Image resizer");

    // method implementations

    /**
    * Opens image specified by path and read image data
    * @param String Path to the image
    */
    public void open(String imagePath) { 
        try {
            this._img = ImageIO.read(new File(imagePath));
            this._width = this._img.getWidth();
            this._height = this._img.getHeight();
        } catch (IOException e) {
            e.printStackTrace();
        }
    }// -- end of open(String)-----------------

    /**
    * Resizes image and return new object of PNGImage class
    * @param width
    * @param height
    * @return PNGImage resized image
    */
    public PNGImage resize(int width, int height) {
        BufferedImage resizedImage = new BufferedImage(width, height,
        BufferedImage.TYPE_INT_ARGB);
        Graphics2D g = resizedImage.createGraphics();
        g.drawImage(this._img, 0, 0, width, height, null);
        g.dispose();
        PNGImage resized = new PNGImage(resizedImage);
        return resized;
    }// -- end of resize(int, int) ------------

    /**
    * Saves image to file specified by path string
    * @param filePath
    */
    public void save(String filePath) {
        try {
            ImageIO.write((RenderedImage)this._img, "png", new File(filePath));
        } catch (IOException e) {
            e.printStackTrace();
        }
    }// -- end of save ------------------------
}

Proste prawa? Jak widać jest to zwykła klasa javowa. No może trochę nietypowy jest kawałek


    public static PyString __doc__open =
        new PyString("Open the image file and load raster data");
    public static PyString __doc__resize =
        new PyString("Resize(width, height) -> integer, integer");
    public static PyString __doc__save =
        new PyString("Save the image to file specified py path string");
    public static PyString __doc__ =
        new PyString("Image resizer");

Te cztery linijki to ...dokumentacja klasy. PyStringi wyświetlane przez interpreter Pythona po odwołaniu się do nazw zmiennych.
Z powyższej klasy można skorzystać w prosty sposób. Po kompilacji wrzucamy klasę do katalogu Sikuli (główny katalog programu) i już możemy wpisać w IDE


import PNGImage

class Script:
    def __init__(self):
        print("Starting script...")
    def run(self):
        png = PNGImage()
        png.open('image.png')
        resized = png.resize(png.get_width()-10, png.get_height()-10)
        resized.save('image_new.png')

script = Script()
script.run()

Po napisaniu takiego kawałka kodu byłem już w domu. A najlepsze jest to, że całą resztę można załatwić w podobny sposób podpinając biblioteki dla języka Java poprzez dodatkowe rozszerzenia dla Jythona.

Plusy i minusy Sikuli

2010-07-25T11:06:00.000-07:00

W związku z dość intensywnym ostatnio wykorzystywaniem frameworku Sikuli do automayzacji testów mechanicznych tworzonego systemu, zaszła potrzeba przybliżenia pewnych cech tego narzędzia.
Po kilku tygodniach używania stworzonego przez ludzi z MIT projektu wyszły na jaw pewne charakterystyczne dla Sikuli cechy.

Framework sam w sobie jest dość dobrze zorganizowany i pomysłowy. Oparte o Jython (niestety nie jest on całkowicie kompatybilny z Jythonem, pomimo jego integracji z samym Sikuli, np. na chwilę obecną importowanie własnych modułów pythona jest bardzo utrudnione, a import skryptów frameworka potrafi w ogóle nie działać) narzędzie pozwala na tworzenie skryptów umożliwiających na obsługę graficznego interfejsu użytkownika bez nadzoru człowieka. Można by stwierdzić, że spełnia on swoje zadanie jako pomoc w automatyzacji obsługi GUI różnego rodzaju aplikacji. Niestety rzeczywistość pokazuje, że Sikuli działa czasem stanowczo za wolno. Dzieje się tak, ponieważ algorytm zastosowany do przeszukiwania tzw. screenów jest dość prymitywny i w przypadku dużych rozdzielczości ekranu może wymagać dużej liczby operacji przeszukiwania.
Częściowym rozwiązaniem tego typu problemów jest stosowanie regionów. Korzystanie z obszarów pracy (zarówno zdefiniowanych na sztywno jak i tworzonych dynamicznie) przyspiesza pracę Sikuli poprzez zawężanie pola na ekranie, które ma zostać objęte wyszukiwaniem.
Określanie regionów pracy dla automatu ma znaczenie w przypadku, gdy mamy do czynienia z kilkoma bardzo podobnymi lub identycznymi elementami GUI, jak na przykład przyciski czy pozycje w menu. Określając region możemy zminimalizować bądź całkowicie wykluczyć ryzyko odnalezienia i wykorzystania przez skrypt niewłaściwego elementu interfejsu graficznego. Dość dobrym pomysłem jest również korzystanie w takich przypadkach ze sposobu pokazanego w tutorialu “How to click on a particular check box?“, który pokazuje jak radzić sobie w trudnej sytuacji korzystając z regionów i punktów charakterystycznych rozmieszczonych w obszarze przeszukiwania.
Nieco innym zagadnieniem jest wyszukiwanie wszystkich elementów pasujących do danego wzorca. Zgodnie z dokumentacją, do tego celu najefektywniej jest korzystać z metody findAll() dostarczanej przez Sikuli. Należy jednak przy tym zwrócić uwagę, że stosowanie tej funckcji tworzy strukturę danych o bardzo dużej objętości, przez co zwiększamy ilość pamięci potrzebnej do działania naszego automatu. W niektórych przypadkach może to prowadzić do przyspieszenia pojawienia się znanego w Sikuli buga (memory leak, który nie został jeszcze załatany). Z tego też powodu nie wskazane jest stosowanie konstrukcji typu:

for GUIcomponent in findAll(“some_pattern.png”):
    #some instructions
    pass

Zdecydowanie lepiej jest skorzystać z dodatkowej zmiennej, którą można później zniszczyć:

elements = findAll(“some_pattern.png”):
for GUIcoponent in elements:
    # some instructions
    pass
    elements.destroy()

Kolejnym czynnikiem wpływającym na trafność rozpoznania screenów przez Sikuli jest osiągnięcie fucusa przez wybrane elementy. W niektórych przypadkach, ustawienie focusu danego elementu może spowodować, że zostanie on rozpoznany jako zupełnie inny komponent, bądź w ogóle nie zostanie uwzględniony w wynikach wyszukiwania. Dzieje się tak najczęściej, jeżeli dany komponent interfejsu graficznego zyskuje dodatkowe obramowanie bądź podświetlenie po uzyskaniu focusa.
Podczas obsługi niektórych komponentów takich, jak np. rozwijane menu ważne jest uwzględnienie czasu animacji danego komponentu. Dla przykładu załóżmy, że mamy przycisk, po którego kliknięciu rozwija się dodatkowe menu. Automat ma za zadanie kliknąć przycisk, a następnie wybrać jedną z pozycji menu. Czasami może się tu pojawić problem w postaci wyjątku FindFailed. Dzieje się tak dlatego, że skrypt stara się odnaleźć elementy menu od razu po kliknięciu naszego przycisku. Jeżeli menu jest rozwijane z wyświetleniem animacji, konieczne jest uwzględnienie czasu jej trwania. Możemy to zrobić prostym poleceniem wait(). Pozwoli nam ono na opóźnienie wykonania kolejnej instrukcji. Złą stroną takiego podejścia jest niestety wydłużenie działania samego skryptu.
Kolejnym pomysłem na ułatwienie sobie życia jest korzystanie z funkcji type(). Pozwala ona na symulację wciśnięcia klawiszy na klawiaturze. Jak łatwo się domyślić można z niej korzystać w najbardziej oczywisty sposób wpisując teksty w różnego rodzaju pola typu text edit. Można również użyć type() do nieco innych zastosowań, a dokładniej obsługi GUI. Korzystając z różnego rodzaju skrótów klawiaturowych możemy wywoływać opcje automatyzowanej aplikacji bez konieczności przeszukiwania ekranu. Czasem może to pomóc nie tylko w przyspieszeniu naszego skryptu, ale także w poprawieniu poprawności jego działania, pozwalając na uniknięcie pomyłek w odnajdywaniu komponentów interfejsu.
Czasem funkcjonalność Sikuli staje się nazbyt ograniczona, bądź niektóre operacje są strasznie powolne. Jeżeli trafiliśmy na właśnie taki przypadek możemy wspomóc się zwykłymi skryptami pythona, które można dołączać do skryptów frameworka.

Reasumując, podczas korzystania z Sikuli ważne jest dokładne poznanie GUI. Ważne jest, żeby nasze skrypty wykonywały się szybko, jednak zawsze należy pamiętać o tym, że niektóre elementy graficzne wymagają opóźnień w odczycie ich stanu.
Framework posiada bardzo brzydki błąd, który powoduje wyciek pamięci, co może uniemożliwić wykonanie bardzo długich, bądź skomplikowanych skryptów. Wymusza to na użytkowniku stosowanie takich konstrukcji językowych, które pozwolą na minimalizację czasu wyonania i zużycia pamięci.

Automatyzacja obsługi GUI przy użyciu Sikuli

2010-07-08T12:02:00.000-07:00

Coraz większe lenistwo, a czasem zwykły brak czasu sprawiają, że staramy się coraz więcej pracy wykonać przy pomocy jakichś narzędzi automatyzujących różne czynności. Różnego rodzaju skrypty, programy pomagają w wysyłaniu poczty, zarządzaniu plikami, czy obróbce zdjęć. Najczęściej narzędzia te są pewnego rodzaju wtyczkami, czy nakładkami na istniejące już aplikacje. Ostatnio spotkałem się jednak z nieco innym pomysłem na zautomatyzowanie nudnych zadań.
Projekt Sikuli jest idealnym sposobem na ułatwienie sobie życia.

Pomysł jest realizowany przez grupę zapaleńców z MIT (Massachusetts Institute of Technology). Prace programistyczne przyniosły w rezultacie dość wygodne IDE oraz ciekawe graficzne API zrealizowane przy pomocy Jythona. Na pierwszy rzut oka brzmi to dość poważnie, jednak z czystym sumieniem pozwolę sobie na stwierdzenie, że proste automaty może konstruować nawet laik. Całość sprowadza się w sumie do zaznaczania fragmentów obrazu wyświetlanego na monitorze komputera, na które ma reagować nasz skrypt i sposób reakcji, a to wszystko dostępne przez proste klikanie i zaznaczanie obszarów na ekranie przy pomocy myszy. Nie trzeba znać ani Pythona, ani żadnego innego języka programowania. Wystarczy trochę pomyśleć :)
Jak wygląda "wyklikany" kod? Tak jak poniżej

Co można zrobić korzystając z Sikuli? Najlepszym sposobem na zapoznanie się z możliwościami tego projektu, jest obejrzenie kilku krótkich filmików instruktażowych.
Dla zainteresowanych podrzucam jedno ze wspomnianych nagrań

Co więcej, jeżeli przyjdzie nam do głowy skorzystać z mechanizmu Sikuli we własnym programie, w przypadku języka Java prawie wprost dostajemy gotowe narzędzie. Przykładową klasę, która działa jako wykonawca skryptów przedstawiłem poniżej.

/**
* SikuliRunner.java
* in pl.com.uhc
* 2010-07-08 12:01:20
* 
*     This class creates PythonInterpreter and runs
*     Sikuli-python scripts
* 
*/

package pl.com.uhc;

import java.io.IOException;
import edu.mit.csail.uid.ScriptRunner;

/**
* 
* @author Kamil Michalak
*
*/
public class SikuliRunner {
    private String scriptPath = null;    // path to the Sikuli script

    /**
    * Public constructor
    */
        public SikuliRunner() {
        // do nothing
    }

    /**
    * Public constructor with parameters
    * @param scriptPath the script path
    */
    public SikuliRunner(String scriptPath) {
        this.scriptPath = scriptPath;
    }

    /* ******************************************
    * Setters and getters section
    ****************************************** */

    /**
    * @return the scriptPath
    */
    public String getScriptPath() {
        return scriptPath;
    }

    /**
    * @param scriptPath the scriptPath to set
    */
    public void setScriptPath(String scriptPath) {
        this.scriptPath = scriptPath;
    }


    /* ******************************************
    * Other public methods
    ****************************************** */

    /**
    * Runs script in internal script interpreter
    * @throws NullPathException 
    */
    public void runScript() {        
        /*
         * Script interpreter for Sikuli scripts
         * imported from package 
         * edu.mit.csail.uid.ScriptRunner in sikuli-script.jar
         */
        ScriptRunner runner = new ScriptRunner(null);     
        try {            
            runner.runPython(this.scriptPath); // absolute path to script file
        } catch (IOException e) {
            e.printStackTrace();            
        } catch (Exception e) {
            /*
             * This exception will be thrown if method can't find
             * a field to operate at (eg. can not find a button to click)
             */
            System.out.println("Execution aborted!");
            System.out.println("Proces stopped by exception:\n\t");
            e.printStackTrace();
        }
    }
}

Jak widać kod nie jest jakiś straszny. Dodatkowo do naszej zmiennej classpath musimy dołączyć dwa pliki jar: sikuli-script.jar i jython.jar. Tak przygotowani możemy już korzystać z gotowych metod

SikuliRunner sr = new SikuliRunner();
    sr.setScriptPath("skrypt.sikuli");
    sr.runScript();

Schematy postępowania można stworzyć przy wykorzystaniu z IDE Sikuli (muszę przyznać, że całkiem dobrze spełnia swoje zadanie). Jedyne co trochę razi w oczy, to nazwy plików PNG z screenami, ale w sumie nie ma chyba lepszego sposobu na ich automatyczne przydzielanie.
Prosty skrypt (może nie do końca taki prosty, ale napisany szybciorem gdzieś w kącie podczas pracy) dla Sikuli przedstawiam poniżej.

##
#    script.sikuli
#    Writen in Sikuli IDE
##

from random import choice
import string 
import random

# random string generator
def textGen():
    newpasswd = ''
    chars = string.ascii_letters + string.digits
    for i in range(12):
        newpasswd = newpasswd + choice(chars)
    return newpasswd

# click "Kontynuuj" when error dialog appears
def checkFlashError():
    if exists("1278483208812.png"):
        click("1278483208812.png")

# click "No" button in dialog
def checkUnsaved():
    if exists("1278486952937.png"):
        click("1278486968281.png")

#choosing option for "Service category"
def chooseOption():
    opt = random.randint(0, 4)
    if opt==0:
        click("1278491620203.png")
    if opt==1:
        click("1278491658265.png")
    if opt==2:
        click("1278492034656.png")
    if opt==3:
        click("1278492058062.png")
    if opt==4:
        click("1278492086859.png")


def saveOrDiscard():
    opt = random.randint(0, 1)
    if opt==0:
        click("1278416730625.png")
    if opt==1:
        click("1278496136906.png")

#----------------------------
# main 
#----------------------------
def testRun():
    i=0
    checkUnsaved()
    while not exists("1278485774781.png"):
        sleep(1)
        wait("1278411595609.png")
        hover("1278410703906.png")
        wait("1278409800890.png")
        click("1278411311421.png")
        checkFlashError()
        while not exists("1278411542484.png"):
            sleep(1)

    checkUnsaved()
    while not exists(Pattern("1278411542484.png").similar(0.80)):
        sleep(1)
        i = i+1
        if i>5:
            wait("1278411595609.png")
    hover("1278410703906.png")
    wait("1278409800890.png")
    click("1278411311421.png")

    hover("1278411542484.png")
    click(Pattern("1278411542484.png").similar(0.75))
    onAppear("1278412139593.png", click("1278486672359.png"))
    checkFlashError()
    checkUnsaved()
    click("1278491803406.png")
    onAppear(Pattern("1278417987296.png").similar(0.86), doubleClick("1278417987296.png"))
    type(" ")
    doubleClick("1278417987296.png")
    type(" ")
    type(textGen()+"\t")
    type(textGen()+"\t")
    type(textGen()+"\t")
    if exists("1278417243156.png"):
        click("1278417243156.png")
    chooseOption()
    #click("1278417376453.png")
    doubleClick("1278417500250.png")
    type(textGen())
    for x in findAll("1278493541484.png"):
        click(x)
    click("1278494028062.png")
    if exists("1278416683453.png"):
        click(getLastMatch())
    #saveOrDiscard()

if __name__ == '__main__':
    testRun()

W przypadku, kiedy nie podoba nam się tego typu podejście, mamy również możliwość pisania z wykorzystaniem czystej Javy, bez konieczności zaszywania własnego interpretera i podpinania do niego pythonowych skryptów. Sposób pisania takiego kodu został przedstawiony przez programistów na stronie projektu, na której możemy również znaleźć kompletną dokumentację (oczywiście w formacie JavaDoc).
Uważam, że takie narzędzie jest dość obiecującym pomysłem na realizację nie tyle zabawek dla leniwych użytkowników, co prawdziwych automatów do przeprowadzania testów aplikacji, czy zautomatyzowaniu operacji, które wymagają działań na GUI.

Wrzuta.pl - aktualizacja skryptu

2009-07-19T08:53:00.000-07:00

Dawno już nie zaglądałem na stronę wrzuta.pl, nie wiedziałem więc również o zmianach jakie tam zaszły. Niestety zaowocowało to dezaktualizacją mojego skryptu do pobierania plików z wymienionej strony. Pozwoliłem więc sobie na poprawienie kodu i dostosowanie się do nowości w skryptach wrzuty.pl. Gotowy skrypt jest dostępny tutaj.

Więc mamy kolejną żałobę narodową?

2009-04-16T15:52:00.000-07:00

Jakoś tak ostatnimi czasy w naszym kraju panuje pewna moda. Mam tu namyśli częste wprowadzanie żałób narodowych. Wiele osób łączy się w bólu, wspominając tragiczne wydarzenia z ostatnich dni. Tylko ile w tym jest prawdziwego współczucia, a ile jest na pokaz?
Przypadkiem trafiłem w serwisie YouTube na pewien ciekawy film. Myślę, że warto go obejrzeć i przekonać się ile jest w tym wszystkim zwykłego "marketingu" politycznego...

http://www.youtube.com/watch?v=S-fyEW8-mME

Bluetooth + telefon = zdalne sterowanie

2009-04-07T09:09:00.000-07:00

Długo zwlekałem, ale lenistwo i brak czasu nie pozwalały mi na wcześniejsze zajęcie się tą sprawą. W końcu zabrałem się do roboty i wyniki pracy są całkiem przyjemne. Oto co zrobiłem:

PÓŁPRODUKTY
- notebook z adapterem Bluetooth w ilości sztuk 1
- telefon komórkowy Sony Ericsson k550 (też z Bluetoothem) - sztuk 1
- łącze internetowe (do pobrania reszty składników)

Dla uproszczenia całości procesu zakładamy, że mamy poprawnie zainstalowany adapter Bluetooth, a nasz telefon widzi komputer i na odwrót. Bierzemy w ręce klawiaturę i wklepujemy:

# yum install anyremote

Instalujemy wymagane zależności.
Ze strony http://anyremote.sourceforge.net/dload.html pobieramy jeden z plików JAR z sekcji Java client for WAP download, kopiujemy go do telefonu i przechodzimy do następnego kroku jakim jest czytanie manuala...

man anyremote

Ten krok można oczywiście pominąć, bądź wykonać go innym razem w zależności od własnych preferencji i znajomości tematu.
Włączamy nasz adapter. Uruchamiamy połączenia Bluetooth w naszym telefonie (w tym konkretnym modelu Menu główne -> Ustawienia -> Łączność -> Bluetooth -> Włącz ...ale tego dużo). Uruchamiamy dowolny emulator terminala i całość wypiekamy tak długo, aż się wszystko uda:

anyremote -f /usr/share/anyremote/cfg-data/[katalog]/[nazwa_pliku].cfg

np.

anyremote -f /usr/share/anyremote/cfg-data/Server-mode/mpd.cfg

Teraz uruchamiamy program kliencki na telefonie. Możemy już sterować odtwarzaniem mp3 za pomocą telefonu.

Całość podawać na gorąco bądź z dodatkiem ganyremote

yum install ganyremote

W menu Programy -> Narzędzia systemowe powinna pojawić się nowa ikonka programy ganyremote. Po uruchomieniu powinno sie pojawić okienko podobne do tego na screenie obok.
Po więcej szczegółów zapraszam na http://anyremote.sourceforge.net/.

Dwa nowe style Fvwm

2009-03-18T04:01:00.000-07:00

Ostatnio napisałem o Fvwm. Żeby nie było, że to jakaś zwykła akcja propagandowa podrzucam dwa style dla tego środowiska graficznego: ClearBright, oraz MacFvwm

Window manager na diecie - FVWM

2009-03-17T12:56:00.000-07:00

Każdy, kto używał kiedykolwiek Linuksa na pewno miał styczność z takim środowiskiem graficznym jak GNOME. Ostatnio dodatkowym obiektem pożądań wielu osób stało się również KDE (to wielkie bum na czwartą wersję tego środowiska graficznego). No i co? Niby fajnie. Okna całkiem ładnie wyglądają, menu jest przejrzyste, a efekty czasem się przydają, żeby zaszpanować przed kumplami. Sam stawiałem pierwsze kroki na Slackware 9.1 z KDE chyba wtedy jeszcze 3.1. Później przesiadałem się na kilka innych dystrybucji korzystając na przemian z KDE i GNOME. Jednak ciągły rozrost obydwu lekko mnie denerwował.
Coraz bardziej zacząłem zwracać uwagę na alternatywne menedżery okien dla Linuksa. Trochę czasu minęło, aż trafiłam na coś ciekawego. Fvwm, bo o nim mowa to malutki manager okien bazujący na martwym już TWM'ie. Najnowasza wersja - 2.5.27 - oferuje nam takie bajery, jak obsługę wielu monitorów (z wykorzystaniem Xineramy), obsługa wirtualnych pulpitów, możliwość różnicowania dekoracji okien dla różnych programów, półprzezroczystość, możliwość dodawania rozszerzeń dzięki modułom. Główną jednak zaletą Fvwm jest bardzo małe zużycie pamięci, oraz zasobów procesora, a także możliwość konfiguracji ograniczona prawie wyłącznie naszą wyobraźnią (prawie, bo jeszcze trzeba uwzględnić dodatkowe skille, jak na przykład znajomość perla, basha itp).
Więcej informacji na temat tego cudeńka można znaleźć na Wiki, oficjalnej stronie, oraz forum poświęconym Fvwm.
Dla ciekawych wyglądu tego tworu zamieszczam poniżej kilka screenshotów.

Darmowy Internet

2009-02-11T04:10:00.000-08:00

Kilka dni temu na portalu wp.pl trafiłem na artykuł, w którym dowiadujemy się o bardzo mądrym rządowym programie mającym na celu pokrycie kraju siecią przekaźników umożliwiających podłączenie się do bezprzewodowego internetu. Wszystko bardzo ładnie, idea miła dla ucha ...jeżeli nie zna się szczegółów, albo żyje się na pustkowiu, gidze w ogóle nie istnieje coś takiego jak internet. Dlaczego? Dlatego, że doznamy niesamowicie szybkich transferów na poziomie 256kbps, co pół godziny będziemy rozłączani i to wszystko już w 2014 roku! Nie mogę się doczekać, kiedy tylko państwowe przekaźniki zaczną zwiększać zakłócenia w sieciach WiFi. Ciekaw jestem jeszcze jak zabezpieczą taką sieć... Na dodatek to wszystko dziej się w naszym kraju, gdzie policjanci są zmuszani do chodzenia na piesze patrole, bo rządu nie stać na benzynę do radiowozów. No ale po co nam bezpieczeństwo, skoro będziemy mieć superszybki darmowy internet na polu namiotowym :)

Przez pisanie do nowego statnu świadomości - NEdit

2009-02-10T12:11:00.000-08:00

Podobno ciekawość jest pierwszym stopniem do piekła. Mnie nie zaprowadziła do "rogacza", lecz rzuciła w moje ręce dość ciekawy edytor tekstowy, jakim jest NEdit. Jest to maleństwo oparte na Motifie (no dobrze, czasem może być to LessTif).Pierwszy raz miałem z nim styczność przy systemie Solaris. Na pierwszy rzut oka nie wydal się porażająco piękny, jednak chwila pracy z tym edytorem nastawiła mnie do niego dość pozytywnie.
Pierwszą jego zaletą okazało się być kolorowanie składni. Ilość rozpoznawanych języków programowania jest tutaj spora: Ada, C\C++, Fortran, Java, JavaScript, LaTeX, Lex, Pascal, Perl, Python i wiele innych.
Na dodatek standardowo używana przez program czcionka jak dla mnie jest bardzo przyjemna dla oka. Wygląd całości można zobaczyć tutaj
Kolejną zaletą NEdita jest posiadanie zakładek. Niewielkie rozmiary programu (co też jest bardzo ważne), oraz niskie zużycie pamięci zabezpiecza przed "zacinaniem" się zakładek przy przełączaniu się pomiędzy nimi.
Nie brakuje tutaj również tego, co tygryski lubią najbardziej, czyli możliwości tworzenia własnych makr, stosowania wyrażeń regularnych, czy autouzupełniania.
Wszystko pięknie, miło i bezboleśnie. Jednak, co się okazało z czasem, program nie obsługuje Unikodu... W takich sytuacjach przypomina mi się tylko jedno powiedzenie kumpla, że życie jest jak Miriam, takie piękne a tu... piwo się skończyło... Cóż, jak na razie trzeba zostać przy Vi i czekać na rozwój NEdita

Nowa strona (Google sites)

2009-02-09T12:50:00.000-08:00

Od jakiegoś czasu prowadzę tego bloga, jednak nie wszystko można w nim opublikować (mam na myśli, że nie wszystko się daje). Dlatego też skorzystałem z jednej z usług Google - Google Sites (pol. Witryny Google). Dzięki temu tworowi, niskim nakładem pracy i w bardzo krótkim czasie udało mi się stworzyć małą stronkę, na której można znaleźć trochę śmieci z mojego komputera.

Skrypt basha, czyli terminal też człowiek

2009-01-02T00:23:00.000-08:00

Portal wrzuta.pl jest znany zapewne dużej liczbie internautów. Nie wielu jednak wie, że istnieje możliwość pobierania plików z tego serwisu. Przeglądarka internetowa Firefox posiada mnóstwo różnego rodzaju wtyczek umożliwiających pobieranie plików multimedialnych nawet z przestrzeni kosmicznej. Ja tam jednak wolę stary dobry terminal. Dlatego też przy pomocy młotka i przecinaka powstał mały skrypt w bashu, który pozwala na pobierania mp3 i wideo z wrzuty. Można go pobrać tutaj. Do poprawnego działania wymaga jedynie wget i seda.

Scrobbler Last.fm dla mpd

2008-12-10T12:54:00.000-08:00

Last.fm jest portalem chyba dosyć dobrze znanym w sieci. Wielu jego użytkowników korzysta udostępnionej przez portal aplikacji Last.fm. Jest ona dostępna zarówno dla systemu Windows jak i dla Linuksa, jednak na tym drugim nie posiada pełnej funkcjonalności znanej z wersji 'okienkowej'. Największą bolączką tego programu jest problem z integracją z odtwarzaczami multimedialnymi.
Osobiście korzystam z malutkiego i lekkiego demonka MPD, który nie potrafi niestety bezpośrednio scrobblować piosenek. Aplikacja Last.fm też nie jest w stanie współpracować z MPD.
Dobrym wyjściem jest więc użycie specjalnie do tego celu stworzonego scrobblera, jakim jest SCMPC.
Instalacja programu nie jest strasznie skomplikowana. Jeżeli chodzi o wymagania samego programu, to konieczna jest obecność paczek:

libcurl (>=7.10)
argtable
confuse
libdaemon

Jeżeli są one zainstalowane w systemie możemy zabrać się za instalację samego SCMPC.
Na początku pobierzmy i rozpakujmy archiwum z programem.

$ wget -dc http://download.berlios.de/scmpc/scmpc-0.2.2.tar.bz2
$ tar -jxvf ./scmpc-0.2.2.tar.bz2
$ cd scmpc-0.2.2
$ ./configure
$ make
$ su -c "make install"

I mamy już nasz scrobbler. Zostaje jeszcze odpowiednio go skonfigurować, co robimy przez edycję pliku konfiguracyjnego .scmpcrc. Na początek, póki jeszcze jesteśmy w katalogu ze źródłami SCMPC wpisujemy w terminalu

$ cp ./examples/scmpc.conf ~/.scmpcrc
$ cd ~
$ vim ./.scmpcrc

Mój konfig, wraz z opisem można znaleźć tutaj. Wystarczy mała edycja i całość powinna ruszyć.

Jedyny napotkany przeze mnie problem przy instalacji scrobblera to problem z plikiem libargtable2.so.0, którego program nie potrafił odnaleźć. W moim systemie plik ten znajdował się w katalogu /usr/local/lib/libargtable2.so.0. Koniecznym okazało się jednak utworzenie dodatkowego dowiązania
$ su -c "ln -s /usr/local/lib/libargtable2.so.0 /usr/lib/"
To załatwiło sprawę.

***

W odpowiedzi na komentarz Gucman's Journal podrzucam kilka pomysłów na to jak uruchamiać scmpc przy starcie systemu.
Pierwszy z nich jest bardzo prosty. Jedyne, co musimy zrobić to wyedytować sobie plik ~/.bashrc. Dopisanie do niego linijki
scmpc spowoduje uruchomienie programu zaraz po zalogowaniu użytkownika.
Drugi polega na utworzeniu aliasu do polecenia uruchamiającego klienta mpd, a dokładnie na utworzeniu aliasu łączącego wywołanie scrobblera i nakłądki na mpd. Załóżmy, że naszym klientem mpd jest ncmpc. Taki alias będzie wyglądał wówczas tak
$ alias='scmpc && ncmpc'
Specjalnie dałem tutaj &&, ponieważ daje to drobne zabezpieczenie, że ncmpc nie uruchomi się, jeżeli start scmpc nie zakończy się pomyślnie.
Ostatnią metodą na uruchomienie naszego scrobblera, jest skrypt startowy. Na początek należy zalogować się jako użytkownik root
$ su -
Po wklepaniu hasła przechodzimy do następnego kroku. Tworzymy plik o nazwie scmpc w katalogu /etc/init.d/ i otwieramy go dowolnym edytorem tekstowym.

# touch /etc/init.d/scmpc
# vim /etc/init.d/scmpc

Do pliku wrzucamy linie:

#!/bin/sh
# chkconfig:   - 20 80
# description: scmpc - a client for MPD which submits your tracks to Audioscrobbler
# processname: scmpc
# config:      /etc/scmpc.conf
# config:      /usr/local/etc/scmpc.conf


# Source function library.
. /etc/rc.d/init.d/functions

# This path can change in different distributions and configurations
exec="/usr/local/bin/scmpc"
prog=$(basename $exec)

[ -e /etc/sysconfig/$prog ] && . /etc/sysconfig/$prog

lockfile=/var/lock/subsys/$prog

##-START FUNCTION----------------------------------
start() {
 echo -n $"Starting $prog: " 
 daemon $exec   
     retval=$?
     echo
     [ $retval -eq 0 ] && touch $lockfile
     return $retval
}
## end of start function --------------------------

##-STOP FUNCITON-----------------------------------
stop() {
     echo -n $"Stopping $prog: "
     # stop it here, often "killproc $prog"
 killproc $prog
     retval=$?
     echo
     [ $retval -eq 0 ] && rm -f $lockfile
     return $retval
}
## end of stop function----------------------------

## RESTART FUNCTION--------------------------------
restart() {
     stop
 start
}
## end of restart function-------------------------

case "$1" in
 start|stop|restart)
  $1
         ;;
     force-reload)
         restart
         ;;
     status)
         status $prog
         ;;
 try-restart|condrestart)
         if status $prog >/dev/null ; then
          restart
         fi
  ;;
 reload)
         status $prog >/dev/null || exit 7
         action $"Service $prog does not support the reload action: " /bin/false
         exit 3
         ;;
     *)
         echo $"Usage: $0 {start|stop|status|restart|try-restart|force-reload}"
         exit 2
esac

Niektóre linijki mogą wymagać naszej interwencji (wszystkie znajdziemy prawie na samym początku pliku), np. ścieżka dostępu do scmpc, czy do plików konfiguracyjnych.
Następnie zapisujemy plik, nadajemy mu uprawnienia do wykonania i pomagamy sobie poleceniem chkconfig.

# chmod +x /etc/init.d/scmpc
# chkconfig --add scmpc

Jeżeli wszystko zostało poprawnie wpisane, program zakończy swoje działanie, w przeciwnym wypadku zwymiotuje na nas jakiś komunikat :P
Tak oto dotarliśmy niemal do celu. Można jeszcze sprawdzić czy nasz nowy demonek uruchomi się przy starcie systemu.
# ntsysv

Powinno pojawić się małe okienko. Upewnijmy się tylko, że przy opcji scmpc mamy znak "*". Jeżeli tam jest, to wszystko w porządku. Jeżeli nie, to zaznaczamy tę opcję kursorem (taki czerowny prostokącik) i wciskamy spację (jeżeli ktoś lubi może też uderzyć klawisz spacji głową, dużym palcem u nogi, czy w jakiś inny wymyślny sposób). Jeszcze OK i jesteśmy w domu. Jeżeli ktoś ma ochotę może zajrzeć na tę stronę. Znajduje się tutaj mój przykładowy plik konfiguracyjny.

...spokojnie, to tylko demon

2008-12-08T16:58:00.000-08:00

Nie wiem sam jak to nazwać, czy to zboczenie, czy też po prostu dosyć specyficzny gust, ale lubię konsolę. Wyszło na to, że nawet odtwarzacz audio musi być mały lekki i najlepiej odpalany w terminalu :P Jak zwykle moje oczy zatrzymały się na MPD. Popatrzyłem chwilkę, uśmiech wykrzywił mi twarz i po kilku klepnięciach w klawiaturę miałem już swojego demona razem z pseudograficzną nakładką.

# yum install mpd ncmpc

Jak zawsze mały pliczek z konfiguracją...

$ touch ~/.mpdconf && vim ~/.mpdconf

A teraz zamykamy oczy i jedziemy!

## REQUIRED PATHS #####################
music_directory "/home/kamil/Media/Muzyka/Audio"
playlist_directory "~/.mpd/playlists"
db_file "~/.mpd/mpd.db"
log_file "~/.mpd/mpd.log"
error_file "~/.mpd/mpd.error"
#######################################

pid_file "~/.mpd/mpd.pid"
state_file "/var/lib/mpd/mpdstate"
user "kamil"

## AUDIO OUTPUT #####################
audio_output {
type "alsa"
name "My ALSA Device"
device "hw:0,0" # optional
format

### MIXER #########################
mixer_type "alsa"
mixer_device "default"
mixer_control "PCM

Więcej mi się nie chce ustawiać, z resztą nie mam nawet takiej potrzeby.
jeszcze tylko mała poprawka kosmetyczna

$ mkdir ~/.mpd && mkdir ~/.mpd/playlists
$ mpd && ncmpc

W efekcie dostajemy małe okienko terminala wypełnione odtwarzaczem audio.

Short message about errors

2008-12-07T15:28:00.000-08:00

Jak w tytule, krótka notka...
Jak pisałem w poprzednim poście miałem drobne probelmy po aktualizacji systemu do F10. Co się okazało wszystkiemu był winien SELinux, który nie wiedzieć czemu olał wcześniejsze ustawienia i zaczął blokować wszystko jak leciało... -__-`
Jako, że leniwy jestem, po prostu zadźgałem gada i chwilowo mam spokój. Wezmę się za jego konfigurację w wolnym czasie (czyli pewnie w święta dopiero).
Dziękuję za uwagę. Dzisiejszy post sponsorowały literki Ą, Ę oraz liczba 8.

Freshmeat czyli Fedora Core po aktualizacji

2008-12-05T18:02:00.000-08:00

Nowy dzień przyniósł ze sobą aktualizacje systemu. Co prawda Fedora Core 10 została wydana już 24 listopada tego roku, jednak tak jakoś wyszło, że nie było kiedy zasiąść do komputera.
System zawsze miał w miarę aktualne pakiety, jednak dzisiaj chyba trochę się zniechęciłem do instalowania najnowszych poprawek i aktualizacji.
Pierwsze co rzuciło mi się w oczy, to błędy przy samej instalacji pakietów Cóż zdarza się czasem, więc nie przejąłem się za bardzo (i to był błąd...). Uruchomienie jakiegokolwiek położenia z menu "Miejsca" środowiska Gnome dawało mało ciekawe rezultaty. Za każdym razem pojawiał się taki oto komunikat

Niech będzie, nie zawracałem sobie tym chwilowo głowy. Postanowiłem sprawdzić nowy kernel. Przeładowanie systemu przyniosło korzyści chyba tylko kerneloops. Nowiutkie jajko 2.6.28-0.106.rc6.git4.fc11.i686 nie nadawało się do pracy. Musiałem niestety wrócić do poprzedniej wersji. Do tego jeszcze poprawić problem z otwieraniem katalogów przez Nautilusa. Szukałem, czytałem ...i niczego sensownego nie znalazłem. Okazało się, że jedynym działającym lekarstwem na nautilusową bolączkę jest całkowite wyrzucenie ustawień gnome i nautilusa (nie chciało mi się już bawić w sprawdzanie pojedynczych plików). Po tym udało się postawić system na nogi.
Teraz znów możemy spokojnie biegać i grać w piłkę...

Lekki monitor systemu Conky

2008-11-23T15:38:00.000-08:00

Miałem się już nie bawić tymi wszystkimi "głupotkami", jednak chyba nie potrafię bez tego wytrzymać. Strasznie mnie korci wrzucić sobie Fvwm (ewentualnie Fvwm Cristal), czy Fluxbox. MPD (Music Player Daemon) siedzi sobie i podrzuca mi co jakiś czas jakieś piosenki.
Tylko łapy mnie świerzbią, żeby sobie coś ładnie skompilować, niestety jajko nie wchodzi nawet w grę. Od kilku dni mam jeszcze całkiem nowe 2.6.27.5-17...
Jedyne co mi przychodzi do głowy, to stare dobre conky. Zassałem więc sobie maleństwo prosto z SVN

$ svn co https://conky.svn.sourceforge.net/svnroot/conky/trunk/conky2 ~/svn/conky

Potem jak zawsze szybko i elegancko

$ cd ./svn/conky
$ ./configure 
$ make
$ su -c "make install"

Wklepane po drodze hasełko i już po instalacji. Jeszcze chwilka konfiguracji

$ touch ~/.conkyrc && vi ~/.conkyrc

i jedziemy


#####################################################
## MY CONKY CONFIGURATION
## KAMIL MICHALAK 24.11.2008
#####################################################

background no
use_xft yes

mpd_host 127.0.0.1
mpd_port 6600

xftfont Bitstream Vera Sans:size=7
xftalpha 0.8
update_interval 1.0
total_run_times 0
own_window yes
own_window_transparent yes
own_window_hints undecorated,below,skip_taskbar
own_window_type override
double_buffer yes
minimum_size 100 5
maximum_width 150

draw_shades no

draw_outline no
draw_borders no
stippled_borders 8
border_margin 4
border_width 1
default_color white
default_shade_color grey
default_outline_color grey
alignment top_right
gap_x 10
gap_y 50
no_buffers yes
uppercase no
cpu_avg_samples 8
net_avg_samples 8${mpd_status} ${mpd_artist} ${mpd_title}
override_utf8_locale yes
use_spacer right
TEXT
$alignc${color }Fedora $kernel

${color}${color slate grey}
CPU: $color${color #ddaa00}$cpu%$alignr$color$running_processes/ $processes
${color #88aadd}${cpugraph 25,150 88aadd ffffff}
${font :size=7}
${color lightgrey}ram: $color$memperc% ${alignr}$mem
${color lightgrey}swap: $color$swapperc% ${alignr}$swap
${font :size=7}
${color lightgrey} /:${alignr}${color }${fs_free /} / ${fs_size /}
${fs_bar 5,150 /}
${color lightgrey} /home:${alignr}${color }${fs_free /home} / ${fs_size /home}
${fs_bar 5,150 /home}
${color grey}net:
${color}down: ${color white}${downspeedf wlan0}KiB ${color}up: ${color white}${upspeedf wlan0}KiB
${color slate grey}${downspeedgraph wlan0 25,70 000000 00ff00} ${color slate grey}${alignr}${upspeedgraph wlan0 25,70 000000 0000ff}
${font Dungeon:style=Bold:pixelsize=9}${color #88aadd}MPD: $mpd_status
${alignc} ${mpd_artist} - ${mpd_title}
${mpd_bar 5,150}${color #88aadd}${alignc}

zapisujemy wszystko ([Esc], :x, [Enter]) i mamy conky.

Przedstawiam, Pan Paweł "Submarine" Piskorsk

2008-11-09T05:17:00.000-08:00

I znów przemierzając bezkresne internetowe morze informacji natrafiłem na coś ciekawego. Mianowicie jakoś tak przypadkiem wdepnęło mi się na stronę su8.pl. A stamtąd jak po sznureczku do pięknego wręcz komiksu o jakże wdzięcznym tytule "Amen". Całość została opracowana (oczywiście z pomocą kilku innych osób) przez niejakiego Pawła Piskorskiego znanego jako "Submarine". Komiks opowiada o swoistej krucjacie czterech irlandzkich księży, którzy muszą stawić czoła snującemu demoniczne plany... papieżowi. Na prawdę sympatyczny klimat i niewybredne (co nie znaczy, że mało oryginalne) poczucie humoru nadaje całości naprawdę ciekawy charakter. Z resztą co się będę wysilał z wciskaniem ludziom własnych opinii. Najlepiej sami sprawdźcie.

Pablo ...Picasa

2008-10-27T17:08:00.000-07:00

Lubię sobie czasem obejrzeć jakieś ciekawe zdjęcie. Screen z pulpitu też czasem może przykuć uwagę i doprowadzić do białej gorączki zazdrosnych posiadaczy zwykłych szarych pulpitów.
A gdzie można w ogóle obejrzeć pracę czyichś rąk (głów, nóg, klawiatur, myszek, ekranów, ołówków itp., itp...) jeżeli chodzi o różnego rodzaju zdjęcia? Oczywiście na http://picasa.google.pl.
Osobiście jestem użytkownikiem tego serwisu prawie od jego "narodzin".
Obecny stan moich galerii mozna zobaczyć poniżej.

Moje galerie na Google'ach.

Posiadanie konta na Picasie równoważne jest z posiadaniem konta na gmailu, a przy okazji również we wszystkich innych usługach oferowanych przez google.
Jedyną wagą (choć sam nie wiem czy taką straszną i nie do przeżycia) jest ograniczone miejsce na umieszczane w serwisie pliki. Ich łaczna waga nie może przekroczyć 1GB. Moim zdaniem rekompensuje to jednak dosyć dobra i szpanerska przeglądarka graficzna o nazwie... Picasa. A jakże by inaczej

Fedora i Samba w jednym stali domu...

2008-10-26T10:43:00.000-07:00

Jest niedziela, siedzę w mieszkaniu i czekam na współlokatorów. Czas w końcu podłączyć drukarkę i udostępnić ją w sieci. Tylko, że ja nie mam w lapku portu lpt a drukarka jest dosyć stara... Trzeba będzie podpiąc ją do komputera w pokoju obok.
Drukareczka działai nawet nie drukuje źle (prawie rok bez używania i nic się nie zepsuło ). Dobra, tylko teraz udostępnić w sieci i... zainstalować sambę.
Sama instalacja poszła bez problemu:

# yum install samba samba-client

Teraz trochę konfiguracji.

# vim /etc/samba/smb.conf

i mamy konfig

[global]
workgroup = MSHOME
server string = %h server (Samba %v)
obey pam restrictions = Yes
passdb backend = tdbsam
passwd program = /usr/bin/passwd %u
passwd chat = *Enter\snew\sUNIX\spassword:* %n\n *Retype\snew\sUNIX\spassword:* %n\n *password\supdated\ssuccessfully* .
username map = /etc/samba/smbusers
syslog = 0
log file = /var/log/samba/log.%m
max log size = 1000
dns proxy = No
message command = /bin/sh -c '/usr/bin/linpopup "%f" "%m" %s; rm %s' &
panic action = /usr/share/samba/panic-action %d
invalid users = root

[public]
comment = Public directory
path = /home/kamil/Publiczny
force user = nobody
force group = nogroup
create mask = 0777
directory mask = 0777
guest ok = Yes

[printers]
comment = All Printers
path = /var/spool/samba
create mask = 0700
printable = Yes
browseable = No

[print$]
comment = Printer Drivers
path = /var/lib/samba/printers

Po tym wszystkim restart samby. Niestety okazało się, że komputery z Windowsem XP nie potrafią podłączyć się do udostępnionych zasobów.
Zajrzyjmy do firewalla

# system-config-firewall

Tutaj wszystko w porządku. Jeszcze SELinux

# system-config-selinux

Tutaj też nic. Po kilku podejściach z różnymi konfiguracjami i zabaw z wyłączaniem firewalla i SELinux w końcu się udało. Jak zwykle diabeł tkwił w szczegółach, a dokładnie to w uprawnieniach katalogów. Okazało się, że wszystkie katalogi ścieżki dostępu do udostępnionego zasobu muszą być "do odczytu" dla wszystkich...

Mamo, mamo spójrz, to ja!

2008-10-23T15:45:00.000-07:00

Witam wszystkich czytających ten blog! (jeżeli są tacy...)

Pełzałem po stronach i co? Okazuje się, że taki Januszek ma bloga, Ludwiczek ma bloga, nawet Waldek ma! Ja jestem gorszy jakiś? Przecież mamy wolność słowa, wolny rynek, wolne media i wolny internet...

Mam bloga! O czym będę w nim pisał? Dobre pytanie i to nie dlatego, że nie znam na nie odpowiedzi. Znam ją i to dobrze. Będzie to mój dziennik, trochę linków i przemyśleń.

A tak w ogóle, to mam na imię Kamil.
Kim jestem? Studentem. Swoje męczarnie przeżywam na Politechnice Lubelskiej na wydziale Elektrotechniki i Informatyki (teraz już Bogu dzięki 2 rok).
Liczę sobie dwadzieścia wiosen, a rok po moich narodzinach upadł system zwany komunizmem